اشعار حافظ : بازگشت به خاطره‌ های عشق در غزل زیبای حافظ!

در این غزل، حافظ پرده‌ ای از دلتنگی‌ های لطیف و عاشقانه را تصویر می‌ کند؛ نوایی که از یاد روزهای وصل می‌ گذرد و دل را به گذشته‌ ای شیرین می‌ برد؛ گذشته‌ ای که عشق، ساده‌ تر و ناب‌ تر بود.
این شعر، حسرتِ زیباترین لحظه‌ های عاشقانه است؛ لحظه‌ هایی که گرچه گذشته‌ اند، اما هنوز در گوش جان زمزمه می‌ شوند.
حافظ در این ابیات، از عشق می‌ گوید؛ از دلی که با یاد وصل روشن می‌ شود و با خاطره‌ های شیرین جان تازه می‌ گیرد.
این غزل، دعوتی‌ ست به مرور عشق‌ های پاکی که حتی اگر در زمان گم شوند، در دل همیشه زنده‌ اند.

***

روز وصل دوستداران یاد باد
یاد باد آن روزگاران یاد باد

کامم از تلخی غم چون زهر گشت
بانگ نوش شادخواران یاد باد

گر چه یاران فارغند از یاد من
از من ایشان را هزاران یاد باد

مبتلا گشتم در این بند و بلا
کوشش آن حق گزاران یاد باد

گر چه صد رود است در چشمم مدام
زنده رود باغ کاران یاد باد

راز حافظ بعد از این ناگفته ماند
ای دریغا رازداران یاد باد