غزل شماره ۲۸۷ : ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش

نویسنده :

نسرین

۱۱ تیر ۱۴۰۱

در ادامه متن کامل غزل شماره 287 دیوان حافظ را می خوانیم و سپس با معنی و تفسیر آن آشنا خواهیم شد.

ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش
دلم از عشوه شیرین شکرخای تو خوش

همچو گلبرگ طری هست وجود تو لطیف
همچو سرو چمن خلد سراپای تو خوش

شیوه و ناز تو شیرین خط و خال تو ملیح
چشم و ابروی تو زیبا قد و بالای تو خوش

هم گلستان خیالم ز تو پر نقش و نگار
هم مشام دلم از زلف سمن سای تو خوش

در ره عشق که از سیل بلا نیست گذار
کرده‌ام خاطر خود را به تمنای تو خوش

شکر چشم تو چه گویم که بدان بیماری
می‌کند درد مرا از رخ زیبای تو خوش

در بیابان طلب گر چه ز هر سو خطریست
می‌رود حافظ بی‌دل به تولای تو خوش

تعبیر فال شما

اگر در مسیر عشق قدم گذاشته ای باید بدانی راهی دشوار و طولانی در پیش داری و برای رسیدن به مقصود لازم است از موانع یکی پس از دیگری عبور کرده و با اراده قوی پیش بروی.

همواره جوانه امید را در دلت زنده نگه دار و برای وصال یار از هیچ تلاشی فروگذار مباش.

به امید خدا بیمار لباس عافیت به تن خواهد کرد و ملاقاتی در پیش داری که برایت سود به دنبال خواهد داشت.