غزل شماره ۳۰۵ : به وقت گل شدم از توبهٔ شراب خجل

نویسنده :

نسرین

۱۱ شهریور ۱۴۰۱

در ادامه متن کامل غزل شماره 305 دیوان حافظ را می خوانیم و سپس با معنی و تفسیر آن آشنا خواهیم شد.

به وقت گل شدم از توبهٔ شراب خجل
که کس مباد ز کردار ناصواب خجل

صلاح ما همه دام ره است و من زین بحث
نیم ز شاهد و ساقی به هیچ باب خجل

بود که یار نرنجد ز ما به خلق کریم
که از سؤال ملولیم و از جواب خجل

ز خون که رفت شب دوش از سراچهٔ چشم
شدیم در نظر رهروان خواب خجل

رواست نرگس مست ار فکند سر در پیش
که شد ز شیوهٔ آن چشم پر عتاب خجل

تویی که خوبتری ز آفتاب و شکر خدا
که نیستم ز تو در روی آفتاب خجل

حجاب ظلمت از آن بست آب خضر که گشت
ز شعر حافظ و آن طبع همچو آب خجل

تعبیر فال شما

ترس به قلبت هجوم آورده و استرس ها و تردیدها امانت را بریده است اما حواست باشد که خداوند همین نزدیکی است.

از شک و دو دلی دست بردار و تا آن جا که می توانی در وجودت جا برای عزت نفس باز کن.

هرگز در تصمیماتت عجله نکن و با دقت و دور اندیشی انتخاب کن. بدان که مشورت کردن با خردمندان لازمه موفقیت است و به بهترین تصمیمات منجر می شود.