غزل شماره ۳۴۵ : بی تو ای سرو روان با گل و گلشن چه کنم

نویسنده :

نسرین

۱۷ شهریور ۱۴۰۱

در ادامه متن کامل غزل شماره 345 دیوان حافظ را می خوانیم و سپس با معنی و تفسیر آن آشنا خواهیم شد.

بی تو ای سرو روان با گل و گلشن چه کنم
زلف سنبل چه کشم عارض سوسن چه کنم

آه کز طعنه بدخواه ندیدم رویت
نیست چون آینه‌ام روی ز آهن چه کنم

برو ای ناصح و بر دردکشان خرده مگیر
کارفرمای قدر می‌کند این من چه کنم

برق غیرت چو چنین می‌جهد از مکمن غیب
تو بفرما که من سوخته خرمن چه کنم

شاه ترکان چو پسندید و به چاهم انداخت
دستگیر ار نشود لطف تهمتن چه کنم

مددی گر به چراغی نکند آتش طور
چاره تیره شب وادی ایمن چه کنم

حافظا خلد برین خانه موروث من است
اندر این منزل ویرانه نشیمن چه کنم

تعبیر فال شما

دشواری ها از هر سو به تو هجوم آورده و باعث شده اند نا امیدی و خستگی تو را فرسوده سازد. از سوی دیگر حسودان همواره سعی می کنند تا موانعی بر سر راه تو ایجاد کنند.

اوضاع سخت است اما در این روزهای سخت طاقت آوردن و تسلیم نشدن است که قدرت درونی تو را به نمایش می گذارد.

یاد خدا را در دلت مرور کن و برای عبور از سختی ها با دوستان عاقل و مورد اعتمادت مشورت داشته باش.