غزل شماره ۲۰۵ : تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

در ادامه متن کامل غزل شماره 205 دیوان حافظ را می خوانیم و سپس با معنی و تفسیر آن آشنا خواهیم شد.

تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود
سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود

حلقه پیر مغان از ازلم در گوش است
بر همانیم که بودیم و همان خواهد بود

بر سر تربت ما چون گذری همت خواه
که زیارتگه رندان جهان خواهد بود

برو ای زاهد خودبین که ز چشم من و تو
راز این پرده نهان است و نهان خواهد بود

ترک عاشق کش من مست برون رفت امروز
تا دگر خون که از دیده روان خواهد بود

چشمم آن دم که ز شوق تو نهد سر به لحد
تا دم صبح قیامت نگران خواهد بود

بخت حافظ گر از این گونه مدد خواهد کرد
زلف معشوقه به دست دگران خواهد بود

تعبیر فال شما

قدر دوستان دلسوز و صادق خود را بدان و هرگز به دلت اجازه مده که لحظه ای به خوبی آن ها مشکوک شود.

برای حل مشکلاتی که پیش رویت است باید غرق شدن در افکار گذشته و حسرت آن روزها خوردن را رها کنی و به آینده ای روشن فکر کنی.

آسان بگیر تا روزگار بر تو آسان بگذرد و بدان که برای داشتن آینده ای ایده آل باید سرعت عمل داشته باشی و هوشیار عمل کنی.

به امید خدا بیمارت لباس عافیت خواهد پوشید، قرض هایت ادا می شود، ازدواج میسر می شود.