غزل شماره ۴۱۶ : خنک نسیم معنبر شمامه‌ای دلخواه

نویسنده :

نسرین

۲ مهر ۱۴۰۱

در ادامه متن کامل غزل شماره 416 دیوان حافظ را می خوانیم و سپس با معنی و تفسیر آن آشنا خواهیم شد.

خنک نسیم معنبر شمامه‌ای دلخواه
که در هوای تو برخاست بامداد پگاه

دلیل راه شو ای طایر خجسته لقا
که دیده آب شد از شوق خاک آن درگاه

به یاد شخص نزارم که غرق خون دل است
هلال را ز کنار افق کنید نگاه

منم که بی تو نفس می‌کشم زهی خجلت
مگر تو عفو کنی ور نه چیست عذر گناه

ز دوستان تو آموخت در طریقت مهر
سپیده دم که صبا چاک زد شعار سیاه

به عشق روی تو روزی که از جهان بروم
ز تربتم بدمد سرخ گل به جای گیاه

مده به خاطر نازک ملالت از من زود
که حافظ تو خود این لحظه گفت بسم الله

تعبیر فال شما

دوستان مورد اعتماد و با وفایی داری که باید قدرشان را دانسته و از حسودان و ریاکاران دوری کنی.

قلب مهربان و با محبتی داری. سعی کن همواره به مردم اطرافت عشق بورزی و نظر خوب آن ها را به سوی خودت جلب کنی.