غزل شماره ۲۶۹ : دلا رفیق سفر بخت نیکخواهت بس

نویسنده :

نسرین

۴ تیر ۱۴۰۱

در ادامه متن کامل غزل شماره 269 دیوان حافظ را می خوانیم و سپس با معنی و تفسیر آن آشنا خواهیم شد.

دلا رفیق سفر بخت نیکخواهت بس
نسیم روضه شیراز پیک راهت بس

دگر ز منزل جانان سفر مکن درویش
که سیر معنوی و کنج خانقاهت بس

وگر کمین بگشاید غمی ز گوشه دل
حریم درگه پیر مغان پناهت بس

به صدر مصطبه بنشین و ساغر می‌نوش
که این قدر ز جهان کسب مال و جاهت بس

زیادتی مطلب کار بر خود آسان کن
صراحی می لعل و بتی چو ماهت بس

فلک به مردم نادان دهد زمام مراد
تو اهل فضلی و دانش همین گناهت بس

هوای مسکن مألوف و عهد یار قدیم
ز رهروان سفرکرده عذرخواهت بس

به منت دگران خو مکن که در دو جهان
رضای ایزد و انعام پادشاهت بس

به هیچ ورد دگر نیست حاجت ای حافظ
دعای نیم شب و درس صبحگاهت بس

تعبیر فال شما

داشتن رویاهای بزرگ و بلند پرواز بودن بسیار خوب است اما زمانی که از حد و اندازه اش بگذرد ممکن است غصه و سرانجام بدی به دنبال داشته باشد.

قدر داشته هایت را بدان و به آن چه داری قناعت کن. بدان که حرص و طمع آرامش را آتش می زند، پس از این خصلت های نا پسند به دور باش و چشم و هم چشمی نکن.

به پروردگار توکل داشته باش و از وسوسه های شیطان به خودش پناه ببر. به امید خدا به زودی به مقصودت خواهی رسید.