غزل شماره ۳۴ : رواق منظر چشم من آشیانه توست

در ادامه متن کامل غزل شماره 34 دیوان حافظ را می خوانیم و سپس با معنی و تفسیر آن آشنا خواهیم شد.

رواق منظر چشم من آشیانه توست
کرم نما و فرود آ که خانه خانه توست

به لطف خال و خط از عارفان ربودی دل
لطیفه‌های عجب زیر دام و دانه توست

دلت به وصل گل ای بلبل صبا خوش باد
که در چمن همه گلبانگ عاشقانه توست

علاج ضعف دل ما به لب حوالت کن
که این مفرح یاقوت در خزانه توست

به تن مقصرم از دولت ملازمتت
ولی خلاصه جان خاک آستانه توست

من آن نیم که دهم نقد دل به هر شوخی
در خزانه به مهر تو و نشانه توست

تو خود چه لعبتی ای شهسوار شیرین کار
که توسنی چو فلک رام تازیانه توست

چه جای من که بلغزد سپهر شعبده باز
از این حیل که در انبانه بهانه توست

سرود مجلست اکنون فلک به رقص آرد
که شعر حافظ شیرین سخن ترانه توست

تعبیر فال شما

خداوند با نگاهی سرشار از لطف به تو می نگرد و زندگی ات پر از نعمت و برکت می شود. به جایگاه بلندی رسیده ای و زندگی ات از هر جهت فزونی یافته است.

در زندگی ات برای اموری بکوش که نتایج روشنی به دنبال داشته و منفعت برایت به بار آورد و در روزهای خوب زندگی یاد خداوند را فراموش نکن.

همه انرژی و قدرتت را در مسیر خوبی ها به کار گیر تا شاید بتوانی قدردان موهبت های پروردگار باشی. به امید خدا به عشقت خواهی رسید.