غزل شماره ۱۳۹ : رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد

در ادامه متن کامل غزل شماره 139 دیوان حافظ را می خوانیم و سپس با معنی و تفسیر آن آشنا خواهیم شد.

رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد
صد لطف چشم داشتم و یک نظر نکرد

سیل سرشک ما ز دلش کین به درنبرد
در سنگ خاره قطره باران اثر نکرد

یا رب تو آن جوان دلاور نگاه دار
کز تیر آه گوشه نشینان حذر نکرد

ماهی و مرغ دوش ز افغان من نخفت
وان شوخ دیده بین که سر از خواب برنکرد

می‌خواستم که میرمش اندر قدم چو شمع
او خود گذر به ما چو نسیم سحر نکرد

جانا کدام سنگ‌دل بی‌کفایت است
کو پیش زخم تیغ تو جان را سپر نکرد

کلک زبان بریده حافظ در انجمن
با کس نگفت راز تو تا ترک سر نکرد

تعبیر فال شما

برای چشیدن طعم وصال و رسیدن به مقصود دلت دشواری های زیادی داری که باید از همه آن ها به سلامت عبور کنی.

آشفته مباش که با سخت کوشی و مثبت اندیشی و توکل بر پروردگار مسیرت ساده تر شده و می توانی به موفقیت برسی.

به امید خدا آینده روشنی داری پس تردید به دلت راه مده و با اراده آهنین دست به کار شو.