غزل شماره ۲۰۳ : سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود

در ادامه متن کامل غزل شماره 203 دیوان حافظ را می خوانیم و سپس با معنی و تفسیر آن آشنا خواهیم شد.

سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود
رونق میکده از درس و دعای ما بود

نیکی پیر مغان بین که چو ما بدمستان
هر چه کردیم به چشم کرمش زیبا بود

دفتر دانش ما جمله بشویید به می
که فلک دیدم و در قصد دل دانا بود

از بتان آن طلب ار حسن شناسی ای دل
کاین کسی گفت که در علم نظر بینا بود

دل چو پرگار به هر سو دورانی می‌کرد
و اندر آن دایره سرگشته پابرجا بود

مطرب از درد محبت عملی می‌پرداخت
که حکیمان جهان را مژه خون پالا بود

می‌شکفتم ز طرب زان که چو گل بر لب جوی
بر سرم سایه آن سرو سهی بالا بود

پیر گلرنگ من اندر حق ازرق پوشان
رخصت خبث نداد ار نه حکایت‌ها بود

قلب اندوده حافظ بر او خرج نشد
کاین معامل به همه عیب نهان بینا بود

تعبیر فال شما

نا رضایتی از اوضاع نا به سامان مدتی است تو را آزار می دهد. خود را سرگردان همچون برگ پاییزی می بینی که با وزش باد به این سو و آن سو می رود.

رفتار دیگران نیز با تو ترحم آمیز به نظر می رسد و نداشتن هدف دلت را افسرده و پژمرده کرده است.

کلید عبور از این چالش ها این است که به استعدادهای خودت تکیه کرده و خودت را باور داشته باشی. در مسیر دانش موفق خواهی بود.

سعی کن به نا امیدی اجازه جولان ندهی و تردیدهایت را به باد هوا بسپاری که پروردگار همیشه همراه توست.