سوال شخصیت شناسی : اگر تو یک فصل بودی کدام یک بودی؟

هر فصل، روح و احساسی خاص در خود دارد؛ بهار با تولد و طراوتش، تابستان با شور و نورش، پاییز با رنگ و حس درون‌ نگرش، و زمستان با سکوت و عمقش.
اگر قرار بود خودت را در قالب یکی از فصل‌ های سال تصور کنی، کدام را انتخاب می‌ کردی؟ انتخابت می‌ تواند رازهایی از درونت، نوع نگاهت به زندگی و حتی شیوه‌ی عشق ورزیدنت را آشکار کند.

بهار 

تو روحی لطیف، امیدوار و پر از زندگی داری. از شروع‌ های تازه نمی‌ ترسی و هر بار بعد از سختی‌ ها، مثل شکوفه‌ ای نو متولد میشوی. در اطرافت شور و انرژی می‌ پراکنی و با مهربانی‌ ات الهام‌ بخش دیگرانی. برایت عشق، خنده و لحظه‌ های ساده‌ شاد، معنای اصلی زندگی‌ اند. دلت پر از رنگ و طراوت است، حتی در تاریک‌ ترین روزها.

تابستان 

تو شخصیتی پرانرژی، اجتماعی و پر از حرارت زندگی هستی. همیشه در حال حرکت، تجربه و خلق لحظه‌ های پرنور و زنده‌ ای. حضورت مثل خورشید فضا را گرم می‌ کند و دیگران را جذب خودت میکنی. در عمق وجودت اشتیاقی سوزان برای زندگی و عشق داری. اما گاهی نیاز داری یاد بگیری در میان این شور، لحظه‌ ای برای آرامش خودت هم پیدا کنی.

پاییز 

تو روحی شاعر، آرام و عمیق داری. بیشتر از ظاهر زندگی، به معنایش فکر می‌ کنی. زیبایی را در تغییر و گذر زمان می‌ یابی و از تنهایی یا سکوت نمی‌ ترسی. گاهی درونت پر از احساساتی است که نمی‌ توانی به‌ سادگی بیانشان کنی، اما همین درون‌ گرایی تو را به انسانی دلنشین و پررمز و راز تبدیل کرده است. در نگاهت، حتی غروب‌ ها هم بوی آرامش می‌ دهند.

زمستان 

تو انسانی متفکر، آرام و صبور هستی. سکوت برایت پناهگاه است، و آرامش درونی‌ ات چیزی‌ ست که دیگران را شگفت‌ زده می‌ کند. ترجیح می‌ دهی با افراد خاص و نزدیک در ارتباط باشی تا در جمع‌ های بزرگ و پرهیاهو. ذهنی تحلیلی و درون‌ نگر داری، و در عمق سردترین لحظه‌ ها، گرمایی پنهان از عشق و مهربانی در قلبت می‌ درخشد.