غزل شماره ۱۳۳ : صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد

در ادامه متن کامل غزل شماره 133 دیوان حافظ را می خوانیم و سپس با معنی و تفسیر آن آشنا خواهیم شد.

صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد
بنیاد مکر با فلک حقه باز کرد

بازی چرخ بشکندش بیضه در کلاه
زیرا که عرض شعبده با اهل راز کرد

ساقی بیا که شاهد رعنای صوفیان
دیگر به جلوه آمد و آغاز ناز کرد

این مطرب از کجاست که ساز عراق ساخت
و آهنگ بازگشت به راه حجاز کرد

ای دل بیا که ما به پناه خدا رویم
زان چه آستین کوته و دست دراز کرد

صنعت مکن که هر که محبت نه راست باخت
عشقش به روی دل در معنی فراز کرد

فردا که پیشگاه حقیقت شود پدید
شرمنده ره روی که عمل بر مجاز کرد

ای کبک خوش خرام کجا می‌روی بایست
غره مشو که گربه زاهد نماز کرد

حافظ مکن ملامت رندان که در ازل
ما را خدا ز زهد ریا بی‌نیاز کرد

تعبیر فال شما

به تازگی با فرد فریبکاری برخورد کرده ای که با لباس دوست وارد شده اما نیت واقعی اش فریب تو است. بهتر است در دوستی با او تجدید نظر کنی که در نهایت به نتیجه خوبی ختم نخواهد شد.

از وسوسه های شیطان به پروردگار پناه ببر و همواره جانب حق را بگیر. توکلت بر خداوند باشد.

اگر می خواهی به آرامش برسی بیشتر به خانواده ات برس و محبت خود را از آن ها دریغ نکن.