غزل شماره ۳۴۶ : من نه آن رندم که ترک شاهد و ساغر کنم

نویسنده :

نسرین

۱۷ شهریور ۱۴۰۱

در ادامه متن کامل غزل شماره 346 دیوان حافظ را می خوانیم و سپس با معنی و تفسیر آن آشنا خواهیم شد.

من نه آن رندم که ترک شاهد و ساغر کنم
محتسب داند که من این کارها کمتر کنم

من که عیب توبه کاران کرده باشم بارها
توبه از می وقت گل دیوانه باشم گر کنم

عشق دردانه‌ست و من غواص و دریا میکده
سر فروبردم در آن جا تا کجا سر برکنم

لاله ساغرگیر و نرگس مست و بر ما نام فسق
داوری دارم بسی یا رب که را داور کنم

بازکش یک دم عنان ای ترک شهرآشوب من
تا ز اشک و چهره راهت پرزر و گوهر کنم

من که از یاقوت و لعل اشک دارم گنج‌ها
کی نظر در فیض خورشید بلند اختر کنم

چون صبا مجموعه گل را به آب لطف شست
کجدلم خوان گر نظر بر صفحه دفتر کنم

عهد و پیمان فلک را نیست چندان اعتبار
عهد با پیمانه بندم شرط با ساغر کنم

من که دارم در گدایی گنج سلطانی به دست
کی طمع در گردش گردون دون پرور کنم

گر چه گردآلود فقرم شرم باد از همتم
گر به آب چشمه خورشید دامن تر کنم

عاشقان را گر در آتش می‌پسندد لطف دوست
تنگ چشمم گر نظر در چشمه کوثر کنم

دوش لعلش عشوه‌ای می‌داد حافظ را ولی
من نه آنم کز وی این افسانه‌ها باور کنم

تعبیر فال شما

از روحیه قوی، اراده آهنین و عزمی راسخ برخوردار هستی که در رسیدن به اهداف به کمک تو می آیند. بی شک با چنین ویژگی های ممتاز و همچنین صبر و تلاش می توانی به تمام رویاهایت برسی.

حواست به افرادی که در لباس دوست به تو نزدیک می شوند باشد که تنها به دنبال فریب دادن تو هستند.

قبل از هر تصمیم مهم خوب فکر کن و اجازه نده عجله و بی فکری کارهایت را خراب کند.