غزل شماره ۱۸۵ : نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

در ادامه متن کامل غزل شماره 185 دیوان حافظ را می خوانیم و سپس با معنی و تفسیر آن آشنا خواهیم شد.

نقدها را بود آیا که عیاری گیرند
تا همه صومعه داران پی کاری گیرند

مصلحت دید من آن است که یاران همه کار
بگذارند و خم طره یاری گیرند

خوش گرفتند حریفان سر زلف ساقی
گر فلکشان بگذارد که قراری گیرند

قوت بازوی پرهیز به خوبان مفروش
که در این خیل حصاری به سواری گیرند

یا رب این بچه ترکان چه دلیرند به خون
که به تیر مژه هر لحظه شکاری گیرند

رقص بر شعر تر و ناله نی خوش باشد
خاصه رقصی که در آن دست نگاری گیرند

حافظ ابنای زمان را غم مسکینان نیست
زین میان گر بتوان به که کناری گیرند

تعبیر فال شما

این روزها که می گذرد صلاح در این است که به وضعیت محبوبت توجه بیشتری کرده و به او یاری برسانی.

بد خواهان و دشمنانی داری که هر لحظه در فکر آسیب رساندن به تو هستند و لازم است از آن ها دوری کنی. نگران نباش که به زودی زود نتیجه اعمال ناشایست خود را خواهند دید.

هرگز راز قلبت را برای نا محرم فاش نکن و نذری که بر گردن داری هر چه سریع تر ادا کن.