غزل شماره ۴۵۶ : نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی

نویسنده :

نسرین

۱۹ آبان ۱۴۰۱

در ادامه متن کامل غزل شماره 456 دیوان حافظ را می خوانیم و سپس با معنی و تفسیر آن آشنا خواهیم شد.

نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی
که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش
که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

چنگ در پرده همین می‌دهدت پند ولی
وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی

در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است
حیف باشد که ز کار همه غافل باشی

نقد عمرت ببرد غصه دنیا به گزاف
گر شب و روز در این قصه مشکل باشی

گر چه راهیست پر از بیم ز ما تا بر دوست
رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی

حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد
صید آن شاهد مطبوع شمایل باشی

تعبیر فال شما

خوشا به حالت که روزهای خوش در راه است و بخت و اقبال به تو روی خواهد آورد. فرصت های خوبی که در مسیرت ظاهر می شود دریاب و برای رسیدن به اهداف بلندت با افراد خردمند مشورت کن.

اگر می خواهی به پیروزی در زندگی ات دست یابی از سهل انگاری دست بردار و با تیزهوشی پیش برو. هرگز روزت را با غرولند کردن خراب نکن و در انتخاب دوستانت دقت داشته باش.