غزل شماره ۴۴ : کنون که بر کف گل جام باده صاف است

در ادامه متن کامل غزل شماره 44 دیوان حافظ را می خوانیم و سپس با معنی و تفسیر آن آشنا خواهیم شد.

کنون که بر کف گل جام باده صاف است
به صد هزار زبان بلبلش در اوصاف است

بخواه دفتر اشعار و راه صحرا گیر
چه وقت مدرسه و بحث کشف کشاف است

فقیه مدرسه دی مست بود و فتوی داد
که می حرام ولی به ز مال اوقاف است

به درد و صاف تو را حکم نیست خوش درکش
که هر چه ساقی ما کرد عین الطاف است

ببر ز خلق و چو عنقا قیاس کار بگیر
که صیت گوشه نشینان ز قاف تا قاف است

حدیث مدعیان و خیال همکاران
همان حکایت زردوز و بوریاباف است

خموش حافظ و این نکته‌های چون زر سرخ
نگاه دار که قلاب شهر صراف است

تعبیر فال شما

به زودی مسیر پیشرفت را طی کرده و نامت در همه جا می پیچد.

تمام تلاشت را به کار گیر تا علم اندوزی و حواست به بد نیتی افراد حسود و ریاکار اطرافت باشد که ممکن است برایت موانع ایجاد کنند.

یاد خداوند را سرلوحه زندگی ات قرار ده و نماز اول وقت و دعا را فراموش نکن.