غزل شماره ۲۴۳ : بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید

در ادامه متن کامل غزل شماره 243 دیوان حافظ را می خوانیم و سپس با معنی و تفسیر آن آشنا خواهیم شد.

بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید
از یار آشنا سخن آشنا شنید

ای شاه حسن چشم به حال گدا فکن
کاین گوش بس حکایت شاه و گدا شنید

خوش می‌کنم به باده مشکین مشام جان
کز دلق پوش صومعه بوی ریا شنید

سر خدا که عارف سالک به کس نگفت
در حیرتم که باده فروش از کجا شنید

یا رب کجاست محرم رازی که یک زمان
دل شرح آن دهد که چه گفت و چه‌ها شنید

اینش سزا نبود دل حق گزار من
کز غمگسار خود سخن ناسزا شنید

محروم اگر شدم ز سر کوی او چه شد
از گلشن زمانه که بوی وفا شنید

ساقی بیا که عشق ندا می‌کند بلند
کان کس که گفت قصه ما هم ز ما شنید

ما باده زیر خرقه نه امروز می‌خوریم
صد بار پیر میکده این ماجرا شنید

ما می به بانگ چنگ نه امروز می‌کشیم
بس دور شد که گنبد چرخ این صدا شنید

پند حکیم محض صواب است و عین خیر
فرخنده آن کسی که به سمع رضا شنید

حافظ وظیفه تو دعا گفتن است و بس
دربند آن مباش که نشنید یا شنید

تعبیر فال شما

قدر دوستانت را بدان که بسیار وفادار و صادق و دلسوز هستند. با آن ها صداقت داشته باش و راز دلت را برای اهل نا محرم بازگو مکن که سرانجام خوشی برایت نخواهد داشت.

موانع فراوان در مسیرت وجود دارد که تلاش مضاعف تو را می طلبند، هرگز نا امید نشو و دلت را با توکل به پروردگار گرم نگه دار.

با افراد خردمند و دلسوز مشورت کن و بدان که وصال یار تنها با صبوری، تلاش و سرعت عمل میسر می شود.

از حسودان دوری کن و در امور خیر فعالیت داشته باش که دعای نیازمندان کمک حالت خواهد شد.

برای مشاهده فال حافظ روی دکمه زیر کلیک فرمایید :

فال حافظ