غزل شماره ۳۱۵ : به غیر از آن که بشد دین و دانش از دستم

غزل شماره ۳۱۴ : دوش بیماری چشم تو ببرد از دستم

غزل شماره ۳۱۳ : باز آی ساقیا که هوا خواه خدمتم

غزل شماره ۳۱۲ : بُشری اِذِ السّلامهُ حَلَّت بِذی سَلَم

غزل شماره ۳۱۱ : عاشق روی جوانی خوش نوخاسته‌ام

غزل شماره ۳۱۰ : مرحبا طایر فرخ پی فرخنده پیام

غزل شماره ۳۰۹ : عشقبازی و جوانی و شراب لعل فام

غزل شماره ۳۰۸ : ای رخت چون خلد و لعلت سلسبیل

غزل شماره ۳۰۷ : هر نکته‌ای که گفتم در وصف آن شمایل

غزل شماره ۳۰۶ : اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول

غزل شماره ۳۰۵ : به وقت گل شدم از توبهٔ شراب خجل

غزل شماره ۳۰۴ : دارای جهان نصرت دین خسرو کامل

غزل شماره ۳۰۳ : شَمَمتُ روحَ وِدادٍ و شِمتُ برقَ وصال

غزل شماره ۳۰۲ : خوش خبر باشی ای نسیم شمال

غزل شماره ۳۰۱ : ای دل ریش مرا با لب تو حق نمک

غزل شماره ۳۰۰ : هزار دشمنم ار می‌کنند قصد هلاک

غزل شماره ۲۹۹ : اگر شراب خوری جرعه‌ای فشان بر خاک

غزل شماره ۲۹۸ : مقام امن و می بی‌غش و رفیق شفیق

غزل شماره ۲۹۷ : زبان خامه ندارد سر بیان فراق

غزل شماره ۲۹۶ : طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف

غزل شماره ۲۹۵ : سحر به بوی گلستان دمی شدم در باغ

غزل شماره ۲۹۴ : در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع

غزل شماره ۲۹۳ : بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع

غزل شماره ۲۹۲ : قسم به حشمت و جاه و جلال شاه شجاع

غزل شماره ۲۹۱ : ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش

غزل شماره ۲۹۰ : دلم رمیده شد و غافلم من درویش

غزل شماره ۲۸۹ : مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهش

غزل شماره ۲۸۸ : کنار آب و پای بید و طبع شعر و یاری خوش

غزل شماره ۲۸۷ : ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش

غزل شماره ۲۸۶ : دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش

غزل شماره ۲۸۵ : در عهد پادشاه خطابخش جرم پوش

غزل شماره ۲۸۴ : هاتفی از گوشه میخانه دوش

غزل شماره ۲۸۳ : سحر ز هاتف غیبم رسید مژده به گوش

غزل شماره ۲۸۲ : ببرد از من قرار و طاقت و هوش

غزل شماره ۲۸۱ : یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش

غزل شماره ۲۸۰ : چو برشکست صبا زلف عنبرافشانش

غزل شماره ۲۷۹ : خوشا شیراز و وضع بی‌مثالش

غزل شماره ۲۷۸ : شراب تلخ می‌خواهم که مردافکن بود زورش

غزل شماره ۲۷۷ : فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش

غزل شماره ۲۷۶ : باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش

غزل شماره ۲۷۵ : صوفی گلی بچین و مرقع به خار بخش

غزل شماره ۲۷۴ : به دور لاله قدح گیر و بی‌ریا می‌باش

غزل شماره ۲۷۳ : اگر رفیق شفیقی درست پیمان باش

غزل شماره ۲۷۲ : بازآی و دل تنگ مرا مونس جان باش

غزل شماره ۲۷۱ : دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس

غزل شماره ۲۷۰ : درد عشقی کشیده‌ام که مپرس

غزل شماره ۲۶۹ : دلا رفیق سفر بخت نیکخواهت بس

غزل شماره ۲۶۸ : گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس

غزل شماره ۲۶۷ : ای صبا گر بگذری بر ساحل رود ارس

غزل شماره ۲۶۶ : دلم رمیده لولی‌وشیست شورانگیز

غزل شماره ۲۶۵ : برنیامد از تمنای لبت کامم هنوز

غزل شماره ۲۶۴ : خیز و در کاسه زر آب طربناک انداز

غزل شماره ۲۶۳ : بیا و کشتی ما در شط شراب انداز

غزل شماره ۲۶۲ : حال خونین دلان که گوید باز

غزل شماره ۲۶۱ : درآ که در دل خسته توان درآید باز

غزل شماره ۲۶۰ : ای سرو ناز حسن که خوش می‌روی به ناز

غزل شماره ۲۵۹ : منم که دیده به دیدار دوست کردم باز

غزل شماره ۲۵۸ : هزار شکر که دیدم به کام خویشت باز

غزل شماره ۲۵۷ : روی بنما و مرا گو که ز جان دل برگیر

غزل شماره ۲۵۶ : نصیحتی کنمت بشنو و بهانه مگیر

Load more