غزل شماره ۲۵۵ : یوسف گم گشته بازآید به کنعان غم مخور

غزل شماره ۲۵۴ : دیگر ز شاخ سرو سهی بلبل صبور

غزل شماره ۲۵۳ : ای خرم از فروغ رخت لاله زار عمر

غزل شماره ۲۵۲ : گر بود عمر به میخانه رسم بار دگر

غزل شماره ۲۵۱ : شب وصل است و طی شد نامه هجر

غزل شماره ۲۵۰ : روی بنمای و وجود خودم از یاد ببر

غزل شماره ۲۴۹ : ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار

غزل شماره ۲۴۸ : ای صبا نکهتی از کوی فلانی به من آر

غزل شماره ۲۴۷ : صبا ز منزل جانان گذر دریغ مدار

غزل شماره ۲۴۶ : عید است و آخر گل و یاران در انتظار

غزل شماره ۲۴۵ : الا ای طوطی گویای اسرار

غزل شماره ۲۴۴ : معاشران گره از زلف یار باز کنید

غزل شماره ۲۴۳ : بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید

غزل شماره ۲۴۲ : بیا که رایت منصور پادشاه رسید

غزل شماره ۲۴۱ : معاشران ز حریف شبانه یاد آرید

غزل شماره ۲۴۰ : ابر آذاری برآمد باد نوروزی وزید

غزل شماره ۲۳۹ : رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید

غزل شماره ۲۳۸ : جهان بر ابروی عید از هلال وسمه کشید

غزل شماره ۲۳۷ : نفس برآمد و کام از تو بر نمی‌آید

غزل شماره ۲۳۶ : اگر آن طایر قدسی ز درم بازآید

غزل شماره ۲۳۵ : زهی خجسته زمانی که یار بازآید

غزل شماره ۲۳۴ : چو آفتاب می از مشرق پیاله برآید

غزل شماره ۲۳۳ : دست از طلب ندارم تا کام من برآید

غزل شماره ۲۳۲ : بر سر آنم که گر ز دست برآید

غزل شماره ۲۳۱ : گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آید

غزل شماره ۲۳۰ : اگر به باده مشکین دلم کشد شاید

غزل شماره ۲۲۹ : بخت از دهان دوست نشانم نمی‌دهد

غزل شماره ۲۲۸ : گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود

غزل شماره ۲۲۷ : گر چه بر واعظ شهر این سخن آسان نشود

غزل شماره ۲۲۶ : ترسم که اشک در غم ما پرده‌در شود

غزل شماره ۲۲۵ : ساقی حدیث سرو و گل و لاله می‌رود

غزل شماره ۲۲۴ : خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود

غزل شماره ۲۲۳ : هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود

غزل شماره ۲۲۲ : از سر کوی تو هر کو به ملالت برود

غزل شماره ۲۲۱ : چو دست بر سر زلفش زنم به تاب رود

غزل شماره ۲۲۰ : از دیده خون دل همه بر روی ما رود

غزل شماره ۲۱۹ : کنون که در چمن آمد گل از عدم به وجود

غزل شماره ۲۱۸ : در ازل هر کو به فیض دولت ارزانی بود

غزل شماره ۲۱۷ : مسلمانان مرا وقتی دلی بود

غزل شماره ۲۱۶ : آن یار کز او خانه ما جای پری بود

غزل شماره ۲۱۵ : به کوی میکده یا رب سحر چه مشغله بود

غزل شماره ۲۱۴ : دیدم به خواب خوش که به دستم پیاله بود

غزل شماره ۲۱۳ : گوهر مخزن اسرار همان است که بود

غزل شماره ۲۱۲ : یک دو جامم دی سحرگه اتفاق افتاده بود

غزل شماره ۲۱۱ : دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود

غزل شماره ۲۱۰ : دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود

غزل شماره ۲۰۹ : قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود

غزل شماره ۲۰۸ : خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

غزل شماره ۲۰۷ : یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود

غزل شماره ۲۰۶ : پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود

غزل شماره ۲۰۵ : تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

غزل شماره ۲۰۴ : یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

غزل شماره ۲۰۳ : سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود

غزل شماره ۲۰۲ : بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

غزل شماره ۲۰۱ : شراب بی‌ غش و ساقی خوش دو دام رهند

غزل شماره ۲۰۰ : دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند

غزل شماره ۱۹۹ : واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند

غزل شماره ۱۹۸ : گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند

غزل شماره ۱۹۷ : شاهدان گر دلبری زین سان کنند

غزل شماره ۱۹۶ : آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

Load more