گاهی یک «کوچه» بیشتر از هزار نشانه دیگر درباره سبک تصمیم گیری ما حرف میزند؛ اینکه چطور وارد ناشناخته می شویم، چطور خطر می کنیم و چطور مسیرهای سخت را انتخاب می کنیم.
یکی از این سه کوچه را انتخاب کن و بگذار بگوییم «نسخه پنهان تصمیم گیرنده درونت» چه شکلی است.
1) کوچه باریک قدیمی
اگر این کوچه را انتخاب کردی یعنی هنگام تصمیم گیری ناخودآگاه به تاریخ، تجربه و نشانه های ریشه دار تکیه می کنی. قبل از هر انتخاب، ذهن تو به سابقه ها برمی گردد؛ به اینکه قبلا چه بوده، چه اتفاقی افتاده و چه چیزی امتحانش را پس داده. تو از آن هایی هستی که ابتدا می خواهند معنای عمیق ماجرا را درک کنند بعد جلو بروند. ریسک می کنی اما فقط وقتی که بدان ریشه اش محکم است. در نگاه دیگران شاید محتاط باشی، اما در واقع «حسابگر با شهود قوی» هستی.
2) کوچه پرنور با درختان
انتخاب این کوچه یعنی تو در لحظه های سخت دنبال نشانه ای از رشد و امید می گردی. تو از آن آدم هایی هستی که حتی در فشار، روشنترین احتمال را پیدا می کنند. در تصمیم گیری هایت به آینده نگاه می کنی نه گذشته. تو از تغییر نمی ترسی؛ برعکس، آن را فرصتی برای گسترش خودت می بینی. وقتی بقیه در پیچ های زندگی گیر می کنند، تو می توانی «راه تنفس» پیدا کنی. منش تصمیم گیریت ترکیبی از شهامت مثبت، نگاه بلند مدت و انرژی پیش برنده است.
3) کوچه تاریک و خلوت
اگر این کوچه را انتخاب کردی یعنی تو از فضاهای مبهم نمی ترسی؛ حتی گاهی به آن ها جذب می شوی. سبک تصمیم گیریت شبیه کسانی است که در سکوت، بدون هیاهو و بدون مشورت زیاد، به یک ناگهانِ درونی اعتماد می کنند. ذهن تو در شرایط فشرده، شفاف تر می شود. تو اهل مسیرهای متفاوتی و همیشه راه خودت را می سازی. بقیه شاید تصمیم هایت را غیر قابل پیش بینی ببینند، اما برای تو همه چیز یک منطق درونی و دقیق دارد. «تو هم با سایه ها راحتی، هم با ناشناخته.»
