غزل شماره ۳۵۷ : در خرابات مغان نور خدا می‌بینم

نویسنده :

نسرین

۱۹ شهریور ۱۴۰۱

در ادامه متن کامل غزل شماره 357 دیوان حافظ را می خوانیم و سپس با معنی و تفسیر آن آشنا خواهیم شد.

در خرابات مغان نور خدا می‌بینم
این عجب بین که چه نوری ز کجا می‌بینم

جلوه بر من مفروش ای ملک الحاج که تو
خانه می‌بینی و من خانه خدا می‌بینم

خواهم از زلف بتان نافه گشایی کردن
فکر دور است همانا که خطا می‌بینم

سوز دل اشک روان آه سحر ناله شب
این همه از نظر لطف شما می‌بینم

هر دم از روی تو نقشی زندم راه خیال
با که گویم که در این پرده چه‌ها می‌بینم

کس ندیده‌ست ز مشک ختن و نافه چین
آن چه من هر سحر از باد صبا می‌بینم

دوستان عیب نظربازی حافظ مکنید
که من او را ز محبان شما می‌بینم

تعبیر فال شما

همواره آینده نگر هستی و قبل از هر اقدام مهمی در زندگی ات خوب جوانب کار را سنجیده و به عاقبت آن فکر می کنی و این یکی از ویژگی های مثبت تو است که بارها به کمکت آمده است.

آدم های پیرامونت گاه تو را آزار می دهند اما نباید توجهی به نیش و کنایه های آن ها داشته باشی و کاری که به صلاحت است را انجام دهی.