غزل شماره ۲۶۶ : دلم رمیده لولی‌وشیست شورانگیز

در ادامه متن کامل غزل شماره 266 دیوان حافظ را می خوانیم و سپس با معنی و تفسیر آن آشنا خواهیم شد.

دلم رمیده لولی‌وشیست شورانگیز
دروغ وعده و قتال وضع و رنگ آمیز

فدای پیرهن چاک ماه رویان باد
هزار جامه تقوی و خرقه پرهیز

خیال خال تو با خود به خاک خواهم برد
که تا ز خال تو خاکم شود عبیرآمیز

فرشته عشق نداند که چیست ای ساقی
بخواه جام و گلابی به خاک آدم ریز

پیاله بر کفنم بند تا سحرگه حشر
به می ز دل ببرم هول روز رستاخیز

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی
که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز

بیا که هاتف میخانه دوش با من گفت
که در مقام رضا باش و از قضا مگریز

میان عاشق و معشوق هیچ حائل نیست
تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز

تعبیر فال شما

زندگی انسان بدون عشق هیچ معنا و مفهومی ندارد. حواست باشد فریب ظاهر دیگران را نخوری و صداقت دوستانت را محک بزنی تا مدعیان ظاهری تو را از راه به در نکنند.

قانع باش و از حرص و طمع اجتناب کن و بدان که غرور، پشیمانی به دنبال خواهد داشت. رقیبانت به دنبال راهی برای ضربه زدن به تو هستند اما با دل پاک و دعای والدین که پشت سر تو است به امید خدا به موفقیت می رسی.