روانشناسی شخصیت : یکی از فصل‌ ها را انتخاب کنید تا بگوییم این روزها حالِ دل شما چگونه است!

بعضی آدم‌ ها با ساعت و تقویم زندگی نمی‌ کنند؛ آنها فصلِ درون خودشان را دارند…

به تصویر نگاه کن. چهار درخت، چهار فصل، چهار نوع نگاه به زندگی. بدون فکر زیاد، فقط با حس اولت بگو کدام فصل تو را صدا میزند؟

1. درخت بهاری (شکوفه‌ های صورتی)

تو آغازگری که از دلِ امید زنده میمانی.

تو از آن آدم‌ هایی هستی که حتی بعد از سخت‌ ترین زمستان‌ ها، باز هم به زندگی «بله» می‌ گویند. ذهن تو تازه‌ ساز است؛ همیشه ایده، همیشه شروع، همیشه جوان.
گاهی زود دل می‌ بندی و زود هیجان‌ زده می‌ شوی، اما همین ویژگی باعث می‌ شود اطرافت روشن‌ تر از جاهای دیگر باشد. تو باور داری که آدم‌ ها می‌ توانند تغییر کنند و آینده هنوز شانس دارد. روح تو با «امکان» نفس می‌ کشد، نه با ترس.

2. درخت پاییزی (برگ‌ های نارنجی و ریزان)

تو عمیق‌ تر از آنی هستی که دیده میشوی.

تو استاد رها کردن هستی، حتی اگر دردناک باشد. خیلی چیزها را تجربه کرده‌ ای و به‌ خاطر همین، نگاهت پخته و چندلایه است. احساساتت آرام نیستند، اما واقعی‌ اند.
گاهی تنهایی را انتخاب می‌ کنی، نه از ضعف، بلکه برای فهمیدن خودت. تو میدانی که زیبایی همیشه در ماندن نیست؛ بعضی وقت‌ ها در رفتن است.

3. درخت تابستانی (سبز و پر آب)

تو ستونِ امنِ دنیای اطرافیانت هستی.

آدم‌ ها ناخودآگاه به تو تکیه می‌ کنند. حضور تو حس ثبات می‌ دهد؛ مثل جایی که می‌ شود نفس راحت کشید.
تو بلد هستی رشد کنی، حتی وقتی مسئولیت‌ ها زیادند. احساساتت عمیق است اما کنترل‌ شده؛ کمتر طوفانی میشوی، بیشتر جاری. تو باور داری زندگی با استمرار ساخته می‌ شود، نه با عجله.

4. درخت زمستانی (شاخه‌ های برفی)

تو قویتر از آنی که خودت فکر می‌ کنی.

تو از دلِ سکوت و سختی عبور کرده‌ ای. کم حرف میزنی، اما وقتی حرف می‌ زنی، اثر می‌ گذاری. احساساتت عمیق‌ اند، فقط یاد گرفته‌ ای آنها را پنهان کنی.
تو اهل بقا هستی؛ حتی وقتی همه‌ چیز متوقف می‌ شود، تو هنوز ایستاده‌ ای. زمستان تو نشانه ضعف نیست؛ نشانه قدرتی ست که هنوز شکوفا نشده.

جمع بندی 

فصلی که انتخاب کردی، نشان نمی‌ دهد «چه کسی هستی»؛ نشان می‌ دهد الان در کدام مرحله‌ روحی زندگی‌ ات ایستاده‌ ای.